De langzame lijdensweg naar verbitterdheid en hoe jij dit kunt voorkomen.

Ik zie dat zo vaak: mensen die al zo lang in een staat van ongeluk leven dat ze hun verwachtingen en beeld van het leven onbewust hebben aangepast om het dragelijk te maken. Dit is heel erg want wat je dan krijgt zijn mensen die de hoop op beter hebben opgegeven. Ze geloven niet meer in hu eigen geluk! Kan je je dit voorstellen? Nou, ik kan je vertellen dat je er waarschijnlijk elke dag wel een paar om je heen hebt zitten. Luister maar eens goed naar de dingen die ze zeggen. Zijn ze altijd aan het klagen? Hebben ze vaak sarcastische of melancholieke opmerkingen? Hoor je geregeld "dat het zo nou eenmaal is" en "dat het leven zo nou eenmaal werkt". Grote kans dat je met zo iemand te doen hebt.

Wat is de reden achter dit fenomeen.

Je wordt niet zomaar verbitterd. Verbitterd is eigenlijk de laatste fase in een reeks aan negatieve emoties zoals frustratie, verdriet, teleurstelling, hopeloosheid. Verbitterd zijn is een copingsmechanisme. Wat men eigenlijk doet is zich beschermen tegen meer pijn. De oorzaak is dus dat ze al zo lang in pijn hebben verkeerd dat het teveel is geworden en dat ze nu een nieuwe manier hebben gevonden om dit niet meer te voelen.

Hoe kun jij dit voorkomen?

Door iets te doen aan je situatie. Heel simpel. Actie is het medicijn. Maar eerst moet je voelen. Erken je pijn, erken je verdriet, erken je hopeloosheid en kijk vervolgens naar waar dit door komt en wat jij kunt doen om hier iets aan te doen. Er is ALTIJD iets wat jij kunt doen! Altijd!

Mensen die verbitterd zijn geworden hebben de handdoek in de ring gegooid en hebben zichzelf ervan overtuigd dat het toch nooit beter zal worden. En dat zal het ook niet gaan worden voor hen. Ik raad je aan om je contact met deze mensen echt zoveel mogelijk te beperken. Deze mensen zijn als een zwart gat en willen graag zoveel mogelijk bijval hebben. Ze hebben zelfs vaak de drang om jou ervan te overtuigen dat de wereld gewoon kut is en dat jij je geen illusies moet maken dat dit voor jou anders is. Blijf weg van deze mensen. Je kunt ze niet helpen want ze willen niet geholpen worden. Klinkt hard he? Dat is het niet. Iedereen heeft uiteindelijk zijn eigen verantwoordelijkheid en wie weet dat wanneer ze jou zien genieten zij op een gegeven moment ook op een punt komen dat zij denke: "dat wil ik ook!" En dan mag je ze naar mij toe sturen;)